Bijna een jaar geleden vond ik toevallig op het net een aantal beschrijvingen voor knustelprojectjes. Daar waren een aantal zaken tussen die best wel leuk leken en dus printte ik er een paar af, o.a. voor een hutkoffer. Natuurlijk belandde dat op de steeds groeiende stapel met projecten voor als ik ooit eens wat tijd zou kunnen vinden.
Enkele maanden later stootte ik er toevallig weer op tijdens een zeldzame opruimactie. Gezien mijn drukke agenda besefte ik dat het er wellicht nooit van zou komen, en dus dumpte ik de beschrijvingen in de papiermand. Waar Sibren ze vond. Het resultaat was natuurlijk dat hij me in al zijn enthousiasme wist laten beloven dat we die geweldige koffer samen eens zouden maken tijdens een schoolvakantie. Als ik echter met Sibren een hutkoffer zou maken, dan moest ik ook wel iets zoeken om met Torrin te maken. Na wat zoeken vond ik een leuk ideetje voor Torrin: een winkeltje, compleet met winkelrek en toog.
Het heeft nog ettelijke maanden geduurd maar in de paasvakantie zijn we er dan eindelijk mee gestart. Ik heb de plannen wat aangepast, een zaagplan gemaakt om te zorgen dat we zo weinig mogelijk houtplaten moesten verbruiken en dan konden we eraan beginnen. Zowel Sibren als Torrin hebben geholpen. Ze zijn meegeweest om het hout te gaan halen. Om mooie rechte zaagsnedes te hebben en om tijd te besparen heb we het in de doe-het-zelf zaak laten verzagen. Dat zomaar heeft 1,5 uur tijd genomen voor al die planken en plankjes. Eenmaal thuis konden we er dan eindelijk aan beginnen. Sibren en Torrin hebben me helpen boren (met mijn echte gevaarlijke boormachine!), vijzen, meten, pluggen steken, nog boren en nog vijzen, nagels hameren enz. Na verschillende dagen was de kist dan eindelijk klaar. Ze staat op wieltjes, en gezien het gewicht is dat maar goed ook. Ze is zo zwaar uitgevallen, dat ik een draagband nodig had om ze naar boven te kunnen brengen. Het deksel was ook nogal zwaar. We hebben dikke nylon touwen moeten gebruiken om te zorgen dat het deksel niet met een smak open zou klappen. We hadden eerst een kettingkje geprobeerd, maar dat knapte gewoon door. Idem met een gewoon touw. 
Tijdens de paasvakantie was er geen tijd meer voor het winkeltje van Torrin. Pas onlang hadden we tijd. Opnieuw sloegen we met ons drieën aan het knustelen. Enkele dagen later zat alles in elkaar. Anneke heeft me geholpen bij het schilderen. Torrin heeft met veel plezier de winkel gevuld (zoals je ziet had hij genoeg spulletjes om te verkopen). Sindsdien is dit de favoriete winkel van dit gezin. Je kan er werkelijk vanalles krijgen. Van speelgoed en scheermesjes tot donuts en frieten (zie maar links, Sibren was net een frietzak komen halen). Maar als winkelier Torrin gaat slapen, gaat de winkel natuurlijk toe: